وضعیت: «در حال ویراستاری»
کفایت‌اندیشی kefâyatandiši
(اسم) کفایت‌اندیش بودن.
ق۱۱. استدعا نمود که خواجه غازی را، که به جایزۀ نیکوخدمتی و کفایت‌اندیشی به منصب دیوانی اختصاص یافته بود، ... پیش من فرستند تا گردنش بزنم (علّامی، ۱/۴۰۲) ║ ق۱۲. اوراق کمال و کفایت‌اندیشی خود را بی‌محابایانه به خرج اظهار کاردانی داده، دشمنی را خوابانید (محمدابراهیم نصیری، ۴۲)