ستادن

وضعیت: «در حال ویراستاری»
ستادن۲ ‎setâdan‎ [گونۀ دیگرِ ستاندن؛ بن مضارع: ستان۳]
⇐ ستاندن.
ق۷. پیرهن برکند و به آب فروشد. موجی بیامد و پیرهن ببرد ... هاتفی آواز داد: برگیر یا امیرالمؤمنین، آنچه پیشت باد ستاد، نهاده‌است (محمد رازی، ۲‏/۵۳۱‏) ║ ق۸. جان و دل دادم و عشق تو ستادم به بها / بهر سودش بخریدم به زیان نفروشم (شاه نعمت‌الله، ۴۸۷) ║ ق۹. آن سوار سنگی از آن طلسم دیگر بستاد، چنان بر قبۀ سپر فیروزشاه زد که اگر بر فیل منکلوسی زدی از پا بگردانیدی (بیغمی، ۱‏/۸۱۸‏) ║ ق۱۰. یکی از ترکمانان به وی رسیده، دو ضربت به وی زده، وی را از اسب انداخت و سلاح و جامه‌های قیمتی او را ستاده، بگذشت (روملو، ۱‏/۱۷۹‏) ║ ق۱۱. رخت کبود از شب نیلی‌قبا ستاد / خاک سیه ز گلخن داغ جگر گرفت (شفائی، ۲۲۳) ║ ق۱۳. پیش از اینت در کوی چراغ دودۀ مردمی، میرزا حسن نامه‌نگار، آمدم و دستان چرخ ازرق‌جامه و خاک سیاه‌نامه را هنگامه‌گذار، آرنده را ستادن فراموش افتاد و فرستادن امروز و فردا بر ماه و سال آغوش گشود (یغما، ۲‏/۹۴‏) ║ ۱۳۵۲ش. شنیده‌ام که در سال دوم قحطی، مصریان هرچه ... اشیاء نفیس داشتند، به یوسف علیه‌السلام دادند و درعوض، گندم ستادند (علوی۷، ۸۷) ║ ۱۳۶۰ش. همان مردم که اهل اتحادند / به قول پوچ پولم را ستادند (حالت۱، ۵۲۷)