فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

زهوار

وضعیت: «در دست پیشه و صنعت»
زهوار ‎zehvâr‎ [گفتاری: زوار]
(اسم) چوب‌هایی باریک، نازک، گاه تزیینی و ابزار خورده که به منظور زیبایی یا استحکام به قسمت لبۀ وسایل چوبی مانند در، پنجره و مانند آن‌ها نصب می‌کنند.
۱۳۵۸ش. قفل بیش‌تر درها زنگ‌زده است و موریانه، زهوارها و باهوها و تنکه‌ها را خورده‌است (محمود۷، ۳۹۲) ║ ۱۳۷۴ش. باریکة آب روان در جوی‌چه... ازبرابرِ نوک پاپوش‌هایشان می‌گذرد و از سوراخ زیر چوبه ـ زهوار در بیرون می‌رود (دولت‌آبادی۲، ۱‏/۴۲۷‏)

معنی زهوار | فرهنگ جامع زبان فارسی