فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

دین‌ودنیا

وضعیت: «در حال اصلاحات ویراستاری»
دین‌ودنیا ‎dinodonyâ, din va donyâ‎
(اسم) معنویات و مادیات هر دو جهان؛ دین و دنیا؛ دنیا‌ودین.
ق۵. بزرگا و بارفعتا که کارِ امارت است، اگر به‌ دست پادشاه کامگار و کاردان محتشم افتد به وجهی به‌سر بَرَد و ازعهدة آن چنان بیرون آید که دین و دنیا او را به‌دست آید (بیهقی۱، ۴۸۴) ║ ق۶. از سر گنج و مملکت برخاست/ دین‌ و دنیا به هم نیاید راست (نظامی۵، ۱۰۲) ║ ق۷. دست سلطان همچنان محکم می‌داشت و سلطان جهد می‌کرد که دست با خود گیرد، خواجه گفت ... من دین‌ و دنیی به دست دارم که به گزاف رها نکنم! (تاریخ شاهی، ۸۵) ║ ق۸. مأمون معلون گفت: آه آه که هلاک شدم و دین‌ و دنیا از من برفت. ای یاسر! برو و خبر بازآر (ابوسعید شیعی، ۳۸۷) ║ ق۹. علم تاریخ علمی است مشتمل بر شناختن حالات گذشتگان این جهان،... و غرضِ کلّی و مقصود اصلی بر آن باشد که از داشتن آن فایدة دین‌ و دنیا به‌حاصل آرد (مرعشی، ۴) ║ ق۱۱. پشتِ‌پا زن بر دوعالم تا فلک‌پیما شَوی/ ازسرِ دنیا و دین برخیز تا رعنا شَوی (صائب، ۶‏/۳۲۸۰‏) ║ ق۱۲. کاری که کرده‌است این است که مرا از دین‌ و دنیا بری کرده قصور کامل در اعتقاد من به‌هم رسیده خسرالدنیا و الآخر شده‌ام (میرزا کلانتر، ۵۹)

معنی دین‌ودنیا | فرهنگ جامع زبان فارسی