فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابیضاض

وضعیت: «تأییدشده»
ابیضاض ‎ebyezâz‎ [<عربی>]
(اسم) سفیدی.
ق۷. حرکت در چهار مقوله بیش نیفتد در کم مانندِ تخلخل و تکاثف و نمو و ذُبول یا سِمَن و هُزال و در کِیف مانندِ تسخّن و تبرّد و اسوداد و ابیضاض و آن را استحالت خوانند (خواجه نصیر۲، ۵۲) ║ ابیضاض عین یعقوب و ردّ بصر و رسیدن یوسف به پادشاهی و عفو از برادران خود در سورتی تمام و بزرگ در کلام مجید مذکور است (دهستانی، ۱‏/۳۲‏)

معنی ابیضاض | فرهنگ جامع زبان فارسی