دستغاله

وضعیت: «در دست پیشه و صنعت»
دستغاله ‎dastqâla(e)‎ [گونۀ دیگرِ داسغاله]
⇐ داسغاله.
۱۳۱۲ش. مؤمنین و متقیان چشم‌واسوخته که عینک نمک تُرکی می‌زدند، در گندوکثافت غوطه‌ور بودند به خود می‌بالیدند و توی دلشان داریه‌ودنبک می‌زدند که خدا به قوم موسی دستغاله داد و به آن‌ها عینک نمک تُرکی اعطا کرد (هدایت۶، ۱۵۴) ║ ۱۳۱۵ش. زیر طاقی پیرمرد عجیبی نشسته که... تویِ سفره... یک دست‌غاله، دوتا نعل... گذاشته که رویش را دست‌مال چرک انداخته (هدایت۱، ۵۲) ║ ۱۳۵۸ش. نویسنده می‌تواند واژگان مهجوری را که برای مخاطب امروز ابهام معنایی روشنی دارند به کار برد. این کار، هم موجب آشنایی‌زدایی و برجسته‌سازی واژگانی می‌شود هم لذت فهمیدن معنای واژه‌ای غریب را به مخاطب می‌بخشد. داس و دستغاله ، غم و تلواسه ، درد و تپول و بدبخت و منـدبور از این جمله هستند (محسن حسینی موخر: پژوهش‌های ارتباطی، ش۴۷/۱۴۴) ║ ۱۳۶۰ش. در غالبِ کشورها از خیش چوبی استفاده می‌کردند و برداشت محصول اساساً به‌وسیلة داس و دست‌غاله انجام می‌گرفت (سرمایه​داری، ۷)