فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

سحرخوانی

وضعیت: «در حال ویراستاری»
سحرخوانی ‎saharxâni‎
(اسم) آواز خواندن در هنگام سحر.
ق۷. زبان ناطقه بستم چو بلبل در خزان آری/ ز هر مرغی کجا آید دراین موسم سحرخوانی (اسفرنگی، ۵۰۳) ║ بر سر بالین عشاقت به شب/ خواب چون بلبل سحرخوانی گرفت (سیف فرغانی، ۲‏/۱۱۵‏) ║ ق۹. غریو کوس سلطانی برآمد/ مؤذن در سحرخوانی درآمد (جامی۳، ۲‏/۱۶۰‏) ║ ق۱۰. گل صلای عام زد مرغ از سحرخوانی نشست/ روز شد پروانه از بال‌وپرافشانی نشست (نظیری، ۴۰۷)

معنی سحرخوانی | فرهنگ جامع زبان فارسی