وضعیت: «تأییدشده»
ابروترش abrutoroš [جمع: ابروترشان؛ <← ابرو(ی) + تُرُش>]
یک. (صفت) (مجاز) اخمو و بدخُلق.
ق۹. تا که بُوَد گنده‌چی امرد ابروترش / تا که بُوَد حلقه‌چی شاهد شیرین‌دهن (اطعمه: سروری، ۳/۱۲۴۷) ║ ق۱۱. ور بُوَد ابروترش هرجا بود شیرینی‌ای / تلخ گردد بر وی و بی‌قدر و بی‌تمکین شود (مفید بافقی، ۳/۵۹۶)
دو. (اسم) (مجاز) ⇅ ابروترشیک..
ق۱۰. تا نشوئی دهن از سرکۀ ابروتُرُشان / هرگزت ساقی ما شربت نوشین ندهد (اهلی، ۱۴۴)