فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

سحره

وضعیت: «در حال ویراستاری»
سحره ‎sahare‎ [جمعِ ساحر]
جمعِ ساحر.
ق۵. علمای ایشان جادوان بودندی، و به روزگار فرعون سحرۀ بسیار بودند تا گویند که چهارهزار مرد جادوگر آمده‌بودند (ابواسحق نیشابوری، ۱۸۰) ║ ق۶. او از خواب درآمدی ترسیده و مذعور و کس فرستاد و سحره و کَهَنه و قیّافان را بخواند (ابوالفتوح، ۱۱‏/۸۳‏) ║ ق۷. سحرۀ بابل سخرۀ انامل او بودند (جرفادقانی، ۲۴۸) ║ ق۸. ما مانند ید بیضای موسی مبیض و روی شما چون طلعت سحرۀ فرعون مسوّد (ثغری، ۴۵۶) ║ ق۹. لوط از تخویف قوم ترسیده او نیز گمان برد که فرشتگان ازجمله سحره‌اند (میرخواند، ۱‏/۱۱۹‏) ║ ق۱۰. سنان‌های ثعبان‌کردار مجاهدان دین‌دار مثل شهاب ثاقب، به‌سوی شیاطین روم زبانه کشیدن گرفت و خدنگ سریع‌آهنگ غازیان غضنفرکردار چون عصای کلیم، اسباب سحرۀ مخالفان را به یک‌ دم نابود ساختن آغاز نهاد (جهان‌گشای خاقان، ۴۹۹) ║ ق۱۲. بعضی بر آن‌اند که: مستخرج آن، کلدانیان‌اند. و بعضی به سحرهٔ یمن و جمعی به سحرهٔ بابل نسبت داده‌اند (عقیلی خراسانی۱، ۲‏/۱۴۶۳‏) ║ ق۱۳. یاقوت گوید این روایتی است که خطیب ذکر کرده و از محالات و کذب محض است و از این قبیل دروغ‌ها نسبت به سحرۀ مصر و طلسمات بلیناس داده‌اند و این‌ها تخیلات زمان جاهلیت است (اعتمادالسلطنه۵، ۱‏/۳۸۵‏) ║ ق۱۴. بعض تجسسات و تفتیشات برای کشف اماکن عتیقه، و اسباب عکس و طرز رفتار و کردار ما، به این طایفه‌ی وحشی چنین معلوم کرده بود که ما از جنس کَهَنه و سحره هستیم (افضل‌الملک، ۳۲۸) ║ ۱۳۴۹ش. همۀ کارهایی را که سحره و جادوگران و کیمیاگران مدعیِ استطاعت به انجام دادن آن بوده‌اند یا از جادوگران اعصار قدیمه نقل می‌کرده‌اند، به این دکتر فاوستوس بسته است (مینوی۲، ۱۷۶)

معنی سحره | فرهنگ جامع زبان فارسی