وضعیت: «در حال ویراستاری»
بدسرشتی badserešti
(اسم) ۱. بدسرشت بودن (معنای بدسرشت ۱).
ق۹. خواریِ تو ز بدسرشتی توست/ بر ره افکندنت ز زشتی توست (جامی۳، ۱/۳۲۳) ║ ق۱۱. که ناگه آسمان شورش‌انگیز/ همان افسرده آب آتش‌آمیز ـ شکست از عشوه‌های بدسرشتی/ به سنگ موجه‌ای مینای کشتی (طالب آملی، ۱۸۸) ║ ۱۳۲۳ش. به‌خوبی احساس می‌کنم که اکنون دو پایت در رکاب اعتدال و قوّت نفْس استوار آمده و ترس و هراسی که سابقاً از نابکاری دنیا و بدسرشتی مردم دنیا داشتی، زایل گردیده‌است (جمالزاده۳، ۴۲۰)
۲. بدسرشت بودن (معنای بدسرشت ۳).
ق۹. زشت ننهد ز بدسرشتی خویش/ جز بر آیینه عیب زشتی خویش (جامی۳، ۱/۳۲۳)