فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

بانام‌وکام

وضعیت: «در حال ویراستاری»
بانام‌وکام ‎bânâmokâm‎
(صفت) (درمورد کسی) که شهرت و موفقیت کسب کرده‌است.
ق۴. سر سندیان بود بنداه‌نام / سواری سرافراز بانام‌وکام (فردوسی، ۶‏/۱۱۲‏) ║ ق۵. سر نامه از نزد دستان سام / سوی نامور شاه بانام‌وکام (ایران‌شاه۱، ۱۹۵) ║ ق۶. یکی نیکدل بود بانام‌وکام / نیامد پسر داشتی جز همین (ایران‌شاه۲، ۲۹۲) ║ ق۶؟. ز گرشسپ اترط نبردید نام / همان از نریمان بانام‌وکام (کک کوهزاد، ۲۴۰) ║ ق۹؟. بگفتا منم رستم زال سام / سر سرفرازان بانام‌وکام (مادح، ۳۰)

معنی بانام‌وکام | فرهنگ جامع زبان فارسی