وضعیت: «در حال ویراستاری»
وحشتگاه vahšatgâh
(اسم) ۱. ← وحشتآبادیک. ۱.
ق۹. میرزا جهان‌شاه را چندانی مجال شد که بر استری نشسته، از آن وحشتگاه بیرون تاخت و راه گریز دستاویز خلاص جان ساخت (عبدالرزاق سمرقندی، ۲، ق۲/۹۶۱) ║ ق۱۰. بشنو این واقعه و دست به دل مان و مخند/ که رهی را چه فراز آمد از آن وحشتگاه (عرفی، ۲/۳۵۷) ║ ق۱۱. آدمی‌زادِ ضعیف‌نهاد را بر حیوانات توانایی و تسلط داده و اکثر انواع را از وحشتگاه خودرأیی به معمورهٔ انقیاد کشیده (نظام‌الدین گیلانی، ۹) ║ ق۱۲. تو شمعِ محفل اُنسی به تیره‌وحشتگاه/ تو زیب مَسند قدسی، بر آستان چونی؟ (حزین، ۴۴۱)
۲. ← وحشتآباددو..
ق۱۱. عمرِ ده‌روزه زیاد است در این وحشتگاه/ تا به کِی در طلب آبِ بقا خواهی رفت؟ (صائب، ۲/۸۰۹) ║ نفْس خود را نکنی راست در این وحشتگاه/ گر بدانی که تو را بهرِ کجا ساخته‌اند (صائب، ۴/۱۶۸۶) ║ ق۱۲. محمل و قافله و ناقه در این وحشتگاه/ گردی از بانگ درایی‌ست که من می‌دانم (بیدل، ۲/۴۲۷)