فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

سحرپردازی

وضعیت: «در حال ویراستاری»
سحرپردازی ‎sehrpardâzi‎ [فعل همایند: کردن]
(اسم) سحرپرداز بودن.
ق۸. سحرپردازی کلکم چو ببیند دوران/ ای بسا نکته که بر خامۀ آذر گیرد (جلال عضد، ۲۲۰) ║ ق۱۱. کلک صائب در سخن چون سحرپردازی کند/ می‌شود یک چشم حیران چاه بابل بر زمین (صائب، ۶‏/۳۰۰۱‏) ║ ق۱۲. گرچه هر پیشه سحرپردازی‌ست/ پیشۀ علم و فضل اعجازی‌ست (بیدل، ۳‏/۲۳۸‏) ║ ق۱۳. سفیر مزبور و همراهانش از تعدّد نغمات و وفور نعمات و انواع طرب و ساز و سحرپردازی مشعبدان رسن‌باز، ساعت به ساعت بر مراتب حیرت می‌افزودند (خاوری، ۲‏/۷۵۱‏)

معنی سحرپردازی | فرهنگ جامع زبان فارسی