وضعیت: «در حال ویراستاری»
فتویداده fatvâdâde, -vi-, fetvâ-, -vi-
(صفت) (در مورد موضوعی در فقه و دین) که حاکم دینی، مجتهد یا مرجعتقلید دربارۀ آن نظر یا فرمان دادهاست (تعریفنگار: مدخل بهدلیل داشتن تشخص معنایی نسبی تعریف شد).
۱۳۴۰ش. مجتهد اعلم بعد از آنکه در مسئلۀ فتویداده احتیاط کند ... مقلّد او نمیتواند در آن مسئله به فتوای مجتهد دیگر رفتار کند (امام خمینی، ۲)