فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

شعله‌سرشت

وضعیت: «در حال ویراستاری»
شعله‌سرشت ‎šo’leserešt‎
(اسم) (مجاز) کسی که در مقایسه با دیگران جایگاه و ارزش چندانی ندارد.
ق۱۱. شعله‌سرشتا ز گهرهای پاک/ لاف مزن نیست چو در کیسه خاک (علی احمد نشانی: بداؤنی، ۳‏/۲۴۱‏)

معنی شعله‌سرشت | فرهنگ جامع زبان فارسی