فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

سحروجادویی

وضعیت: «در حال ویراستاری»
سحروجادویی ‎sehrojâdu’i‎ [صورت نحوی: سحر و جادویی؛ فعل همایند: کردن]
← سحر‏۱.
ق۷. عالمی بود در میان ایشان گفت: ای پادشاه تو رای عادلی و عاقل و این چه بر ما افترا کرده‌اند ما از آن مبراایم و سحر و جادویی در دین ما حرام است و نشاید گرد آن گشتن، و اگر مسلمانی سحر کند از دین برون آید و ما به سبب این بت و غیر این هرگز از دین خویش بیرون نیاییم (عوفی۱۱، ۲۵۹) ║ ق۹. فرعون و قومش موسی را گفتند: هی تو آمده‌ای تا به این سحر و جادوئی خویش ما را از طریقه و مذهب خود بگردانی (ابوالمحاسن جرجانی، ۴‏/۱۹۵‏) ║ ق۱۰. مادری دارد جادو که او را ساسونیا گویند؛ و دیگر خاله‌ای دارد که او را شعراطیل گویند؛ و چند جادوی دگر هستند که طلسم‌ها کنند و آن مردم را از راه به‌درمی‌برند؛ و کرامات و برهانی بدیشان می‌نمایند از سحر و جادویی؛ و انتظار حرب شما و از آنِ نصر سیّار می‌کشند و او را خود در حساب نمی‌آرند، بیشتر از شما ترس دارند (ابومسلم‌نامه، ۲‏/۴۴۹‏)

معنی سحروجادویی | فرهنگ جامع زبان فارسی