وضعیت: «در حال ویراستاری»
سفله‌خو(ی) seflexu(y), so- [جمع: سفله‌خویان]
← سفله‌طبع.
ق۸. خیّاط روزگار جفاجوی سفله‌خوی / جز جامۀ فراق به بالای ما ندوخت (جهان‌ملک، ۳۶) ║ ق۱۲. کارگزاران طرزدان نقوش زیبا و بساط‌های دلکش و فروش منقش، اقسام گُل‌های رنگین را به غیرت‌افزائی سفله‌خویان بهمن در فضای کشت و چمن گستریدند (نامی اصفهانی، ۲۰) ║ ق۱۳. باغبان سفله‌خوی حصاربند گلستان با سپهدار زمستان همداستان گردید (میرزا عبدالکریم: نامی اصفهانی، ۳۳۶) ║ ق۱۴. چرخ سفله‌خو {متن: سفله‌جو} را شاه‌اندازی به خاطر رسیده، مرکب تازی‌نژاد در زیر پای آن حضرت دارادرایت سکندری یافت (حسن فسایی، ۱/۵۲۲) ║ ۱۳۲۴ش. مهمان سفله‌خوی مشو گر به سفره‌اش / بینی ز غیب مائدۀ مریم اوفتد (فصیح‌الزمان، ۸۰)