وضعیت: «تأییدشده»
ابن‌الله ebnollâh, -ah [<عربی ، به‌معنای «پسر خدا» ،اصطلاح قرآنی>]
(اسم) ۱. لقب عیسی مسیح در نزد مسیحیان.
ق۵. بیم کند آن کسان را که گفتند فراگرفت خدای فرزندی، چون ... ترسایان که عیسی را ابن‌الله گفتند (سورآبادی۱، ۲/۱۴۰۴) ║ ق۶. کعبه را از خاصیت پنداشته عودالصّلیب / کز دَم ابن‌الله او را امّ صبیان آمده (خاقانی۱، ۳۷۰) ║ ق۸. ولادت عیسی ... منشأ ضلالت بعضی از نصاری گشت در لاهوت و ناسوت و او را ابن‌الله گفتند (عزالدین کاشانی، ۱۱۰) ║ ق۱۰. عیسی را ابن‌الله خواندند و به محمد ایمان نیاوردند (ابوالمحاسن جرجانی، ۲/۲۹۴) ║ ق۱۳. ما را با تو چه علاقه است ای عیسی ابن‌الله؟ مگر آمده‌ای که ما را قبل از زمان معیّن عذاب بنمایی؟ (فاضل همدانی۲، ۱۷) ║ ۱۳۵۳ش. در ردّ نصاری که عیسی را ابن‌الله می‌شمردند در قرآن به زبان وحی احتجاج شده‌است (زرّین‌کوب، ۸۷)
۲. بنا بر قرآن، لقب عُزیر در نزد یهودیان (عُزیر در قرآن همان عزرا در کتاب مقدس، از پیامبران بنی‌اسرائیل، است.).
ق۵. بیم کند آن کسان را که گفتند فراگرفت خدای فرزندی، چون جهودان که عزیر را ابن‌الله گفتند و ترسایان که عیسی را ابن‌الله گفتند (سورآبادی۱، ۲/۱۴۰۴)