دنس

وضعیت: «تأییدشده»
دنس ‎danas‎ [جمع: ادناس۱؛ <عربی>]
(اسم) آلودگی و ناپاکی.
ق۵. و ایشان را ... بُوَد در آن بهشت زنانی پاک‌آفریده از همه عیب‌ها که در زنان دنیا بُوَد، چون بزاق و مخاط و بول و غایط و حیض و نفاس و سَهَک و بَخَر و دَنَس و شَکَس (سورآبادی۱، ۱‏/۴۶‏) ║ ق۶. خدای‌ تعالی می‌گردانید {ظ: مرا گردانید} از اصلاب پاکان در ارحام پاکان؛ مرا مدنّس بنکرد به دنس جاهلیّت (ابوالفتوح، ۷‏/۳۴۱‏) ║ ق۷. ربیب‌الدین وزیر را ... فرستاد تا دنس خیانت و عصیان را از عِرض وی به آب معذرت بشوید (سیرت جلال​الدین، ۲۵) ║ ق۸. آنچه تعلق به ظاهر دارد ترک کبایر است و عدم اصرار بر صغایر ... و جامه‌ها از دنس پاک کردن ... و ناخن چیدن و شارب گرفتن (شمس‌الدین آملی، ۱‏/۵۷۵‏) ║ ق۹. اگر گناهکاران و گرفتاران خطا و زلت که لباس عصمت به دنس معصیت آلوده‌اند ... از بیم عقاب ما لرزان باشند، تو سورۀ یوسف را بر ایشان خوان (معین‌الدین فراهی، ۳۱) ║ ق۱۰. قریش ... اذیال شریف عِرض آن حضرت را از دنس کفار نجس پاکیزه داشتند (خنجی۱، ۱۰۴) ║ ق۱۱. ز ابر کرمش فیض مگر رحمتی آید / تا پاک شویم از دنس خود که پلیدیم (فیض کاشانی، ۲۷۸) ║ ق۱۴. پارچۀ ابریشم آکل هرگونه دسومت و دنس است (روحی، ۹۴) ║ ۱۳۲۸ش. فیساغوریان مردم را به اصلاحات دینی و مکارم اخلاق و طهارت نفس از پلیدی و دنس می‌خواندند (علی قویم: دانش، ش۹‏/۴۷۰‏) ║ ۱۳۷۲ش. ظرفی که مظروف آن کلام الهی است باید از دنس دنیایی پاک باشد (محمود بینامطلق: نامۀ فرهنگ، ش۹‏/۳۰‏)