فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

شدوق

وضعیت: «در حال تأیید»
شدوق ‎šoduq‎ [جمعِ شدق]
جمعِ شدق.
ق۸. سلطان ... با جمعی از انجاد رجال و امجاد ابطال که با اسود ضواری پنجه می‌زدند و از شدوق اساود و اراقم مهره {تصحیح قیاسی؛ متن: مهر} می‌ربودند به جنگ مبادرت نمود (عزیز استرآبادی، ۱۹۳)