وضعیت: «در دست پیشه و صنعت»
درگر dorgar [جمع: درگران]
← نجار.
ق۴. به سر بر یکی گِرد صندوقِ نغز/ بیاراست آن دُرگَرِ پاک‌مغز (فردوسی، ۵/۲۳۲) ║ بفرمود تا تخت‌های گران/ بیارند از هرسُوی دُرگران (فردوسی، ۵/۴۵۸) ║ ق۵. صورت کرسی نخست در نفْس دُرگر است بی هیولا، آن‌گاه درگر آن را بر چوب که هیولا است بیرون آرد تا به حس مر او را بتوان یافت؛ چنان‌که پیش‌ازاین گفتیم (ناصر خسرو۷، ۵۸) ║ ق۱۳. ز تنگ‌چشمی هم‌چشم درزن درزی/ ز سخت‌رویی هم‌دست تیشهٔ درگر (قاآنی، ۲۷۱) ║ ۱۳۳۰ش. درگر است این و اوست سنگ‌تراش/ و آن بُوَد ریزه‌کار و آن نقّاش (بهار، ۲/۸۶۱)