فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

اتلان‌اتلان

وضعیت: «تأییدشده»
اتلان‌اتلان ‎atlânatlân‎ [<از ترکی !atlan، به‌معنای«سوارشو!»>]
(اسم) دستور سوار شدن بر اسب.
ق۱۱. اتلان‌اتلان در آن دو سپاه کینه‌خواه افتاد و از جای درآمدند و روی به میدان نهادند (عالم‌آرا۳، ۴۴۰) ║ از آن دو دریای لشکر صدای اتلا‌ن‌اتلان بلند شد، عَلَم‌دارها عَلَم‌ها بلند نموده و دلیران رخش بر صحرا کشیدند (منوچهر نقال۱، ۵۳۲) ║ ق۱۳. صدایِ اتلان‌اتلان از دو لشکر بلند شد. دو سپاه کینه‌خواه ... صفِ جدال و قتال آراستند (نقیب‌الممالک، ۳۹۰)

معنی اتلان‌اتلان | فرهنگ جامع زبان فارسی