فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابوترابی

وضعیت: «تأییدشده»
ابوترابی ‎abutorâbi‎ [گونۀ دیگر: بوترابی؛ جمع: ابوترابیان؛ <ابوتراب + -ی (سازندۀ صفت/ قید)>؛ (ابوتراب کنیۀ علی بن ابی طالب، امام اول شیعیان است.)]
‌یک‌. (اسم) (ادیان) پیرو مذهب شیعه.
ق۱۰. ای ابوترابی... تو را پیش مالک بَرم تا تو را به زاری زار‌ بکشد (ابومسلم‌نامه، ۲‏/۲۶‏) ║ ابوترابیان را چه زَهره و یارا که پیش ما دست و ‌پا بجنبانند (ابومسلم‌نامه، ۲‏/۵۶‏) ║ ق۱۱. جناب مقدس ولایت‌پناه... می‌فرمایند که خرّم با ابوترابیان، دشمنی ورزیده، خصمی می‌نماید (وحید قزوینی، ۴۴۱)
‌دو‌. (صفت) (ادیان) ⇅ ابوترابی‏‌یک‌..
ق۱۰. در دربند سیم خانه‌ای است و آن جماعتِ ابوترابی شراب می‌خورند (ابومسلم‌نامه، ۲‏/۴۱۸‏) ║ من با آن مبارز ابوترابی بسی کوشیدم و بسیاری مبارزت نمودم و نبرد آزمودم تا او را خسته کردم (ابومسلم‌نامه، ۴‏/۳۶۲‏)

معنی ابوترابی | فرهنگ جامع زبان فارسی