فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

سکنه

وضعیت: «در دست پیشه و صنعت»
سکنه ‎sekane‎
← اسکنه‏۱.
ق۵. المنقار: سکنه (کردی نیشابوری، ۱۲۷) ║ ق۶. بیرمٌ: سکنهٔ خرد، اسکنهٔ خرد (زمخشری، ۵۶) ║ گه شکستی چو چوب را سکنه/ سر و روی حروفم از شکنه (سنایی۳، ۵۰) ║ ق۷. چرخگر و درودگر که سکنه بر چوب می‌نهد و تیشه می‌زند معنیش آن نیست که چوب را تلف می‌کند معنیش آن است که کژی و درشتی از وی دور می‌کند (بهاء ولد، ۱‏/۲۰۸‏) ║ ق۸. المنقب: سکنه و مته (زنجی، ۱‏/۳۴۸‏) ║ ق۹. البیرم: سکنه (دهار، ۱‏/۱۱۹‏)

معنی سکنه | فرهنگ جامع زبان فارسی