وضعیت: «در حال ویراستاری»
وحشت‌پیشه vahšatpiše
(صفت) ۱. (کسی) که از همنشینی با مردم بیزار و گریزان است ؛ وحشت‌چر.
ق۱۱. می‌گریزند از خیال یار وحشت‌پیشگان/ بوی گل را در حریمِ بی‌دِماغان بار نیست (صائب، ۲/۶۳۲) ║ ق۱۲. نیست با مژگان تعلق اشک وحشت‌پیشه را/ دانۀ ما دام راه خویش داند ریشه را (بیدل، ۱/۴۷۹) ║ خطّ خوبان هم حریف طبع وحشت‌پیشه نیست/ تخم شبنم از رگ گل در طلسم ریشه نیست (بیدل، ۱/۶۰۶) ║ چاره دشوار است در تسخیر وحشت‌پیشگان/ نکهت گل هرطرف گردید راهی می‌رود (بیدل، ۱/۸۴۱)
۲. (کسی) که رفتارش مانند جانوران درنده است؛ وحشی.
ق۱۳. قصبۀ مذکور را از پنجۀ ظلم و غارت آن گرگ‌صفتان وحشت‌پیشه خلاصی حاصل شده بود (اختر، ۳/۱۹۵۸)