فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

راحت‌الحلقوم

وضعیت: «در حال تأیید»
راحت‌الحلقوم ‎râhatolholqum‎ [املای دیگر: راحة‌الحلقوم]
(اسم) نوعی شیرینی نرم، معمولاً به شکل مکعب، که از نشاسته، شکر، آب، گلاب و گاهی رنگ‌های خوراکی تهیه و با آرد و پودر شکر تزیین می‌شود ؛ راحت۱ ‏‌یک‌. ۹؛ راحتی۱‏۱۰.
ق۱۳. با همراهان گاهی شیرین و نرم، مانندِ راحت‌الحلقوم و گاهی تلخ و کُشنده، مانندِ زهر و زقّوم (میرزا حبیب۱، ۶۹۲) ║ ق۱۴. یک سینی نُقل و راحت‌الحلقوم آوردند (امین‌الدوله، ۸۲) ║ ۱۳۱۲ش. در وسط سینی ورشوی، سه شیرینی‌خوری مملو از باقلوا، راحت‌الحلقوم، نان‌برنجی، دو عدد آجیل‌خوریِ پُر از آجیل، سه عدد میوه‌خوری، نارنج و پرتقال و سیب می‌درخشید (مسعود۲، ۲۶) ║ ۱۳۵۰ش. یونانیه، شوهرش، چیزی که ازش توقع ندارد کار است. شیرینی و راحت‌الحلقوم است که مدام می‌آورد تو حلق زنش می‌تپاند (شاملو۳، ۴۳) ║ ۱۳۷۹ش. در ترکیه، معمولاً، این قهوه را با آب یخ و شیرینی، غالباً راحت‌الحلقوم، به نوشندگان تعارف می‌کنند (دریابندری۱، ۱‏/۴۴۷‏)

معنی راحت‌الحلقوم | فرهنگ جامع زبان فارسی