فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

رواق

وضعیت: «در حال تأیید»
رواق ‎ravâq‎
‌یک‌. (صفت) (درمورد شراب) صاف و خالص.
ق۹. ساقیان سیمین‌ساق باده‌های رواق و اسباب مجلس راست کردند و برکنارِ آب دریا عیش می‌کردند (بیغمی، ۱‏/۲۴۴‏) ║ ق۱۰. مذاق وحشی و این درد و غم که ساقیِ وقت/ نصیب ساغر ما بادۀ رواق نکرد (وحشی، ۵۴) ║ ق۱۱. در مجالس، ساقیان سیمین‌ساق به جرعه‌های رواق نشاط‌افزای مجلسیان گشته، چند روز داد خرمی دادند (اسکندر بیک، ۲‏/۱۳۶۷‏) ║ ق۱۲. ساقیان سیمین‌ساق باده‌های رواق به صد طمطراق به گردش درآوردند تا شب سیُم گذشت و آفتاب روز سیُم غروب کرد (حسین کرد، ۱۴)
‌دو‌. (اسم) ⇅ رواق‏‌یک‌..
ق۷. رو دُردی ناز را بپالا/ زیرا طرب از رواق خیزد (مولوی۱، ۲‏/۹۳‏) ║ خمش کن کاندر این وادی شرابی بود جاویدی/ رواق و دُرد او خوردم که هر دو بود درخوردم (مولوی۱، ۳‏/۱۹۶‏)

معنی رواق | فرهنگ جامع زبان فارسی