وضعیت: «در دست پیشه و صنعت»
کلون kolun, kulun
(اسم) قطعۀ چوبی بزرگ به شکل مکعب مستطیل که پشت در نصب می‌شود و برای بستن و قفل کردنِ در آن را به درون حلقه یا شکاف مقابل می‌اندازند ؛ فانه۲.
ق۵. غَلَقٌ: کلون {نسخه بدل: د: کیلون} (ادیب نطنزی۱، ۵۷۲) ║ ق۱۴. آدم آقای سلطان‌العلما آمده درب را کلون کوبیده و بسته و کلید را برده نزد سلطان‌العلما (اسناد امین‌الضرب، ۳۰۸) ║ ۱۳۳۳ش. کیلی: قفل، کلون در (آل‌احمد۲، ۵۰) ║ ۱۳۶۱ش. بوی آن ... هنوز هم گاه‌وبی‌گاه در پیچ گذر پیش‌از آن‌که کلون در انداخته شود، فیضان می‌کرد (صالح حسینی، ۱۳۵) ║ ۱۳۸۲ش. در دو سمت در قدیمی که با کلون چوبی بازوبسته می‌شد دو سکوی سنگی بود، خواجه‌نشین (جعفری، ۱/۲۷۲)