فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

سپاردن

وضعیت: «در حال تأیید»
سپاردن ‎sepârdan‎ [گونۀ دیگرِ سپردن؛ <از بن مضارع ‏سپار‏ ساخته شده و ساخت آن نسبت به ‏سپردن‏ ثانوی است.>؛ (شواهد بن مضارع در مدخل سپردن آمده‌است)]
(فعل متعدی) ۱. ⇐ سپردن‏۲.
ق۴. توکّلت: ... سپاردم (قرآن ۲: فرهنگنامۀ قرآنی، ۲‏/۵۸۱‏) ║ ق۵. و نبودی تو یا محمد به پهلوی کوه غربی، چون سپاردیم ما به موسی آن کار را (قرآن ری، ۳۸۷) ║ ق۶. قضینا: ... سپاردیم ما (قرآن ۲۴: فرهنگنامۀ قرآنی، ۳‏/۱۱۵۹‏) ║ ق۱۱. یتوکّلون: ... بسپاردند کار خویش (قرآن ۱۲۴: فرهنگنامۀ قرآنی، ۴‏/۱۶۷۹‏)
۲. ⇐ سپردن‏۵.
ق۵. گویدی جبریل را که تو امر آوردی مرا که بسپار و من سپردم. اگر نسپارده بودمی، من با من بودمی (مستملی، ۲‏/۸۱۲‏) ║ ق۶. اسلام بسپاردن و تسلیم کردن باشد (ابوالفتوح، ۲‏/۱۱۸‏) ║ ق۸. فقر خود را به حق سپاردن است / نه فلوس و درم شماردن است (شاه نعمت‌الله، ۸۲۶) ║ ق۱۰. اسلمت: ... سپاردم (قرآن ۱۰۹: فرهنگنامۀ قرآنی، ۱‏/۱۵۰‏)
۳. ⇐ سپردن‏۶.
ق۶. اهل فدک چون بشنیدند خبر حصن‌ها و احوال آن، به زینهار آمدند و حصن خود بسپاردند (ابوالفتوح، ۱۷‏/۳۴۶‏) ║ ق۷. عیسی گفت راست راست به شما می‌گویم یکی از شما که با من بخورد، اوست که مرا به دست خواهد دادن ... اکنون وای بر آن مرد که پسر آدمی بر دست وی سپارده شود (دیاتسّارون، ۳۱۰) ║ ق۸. مردم به ستوه آمدند و شهر بسپاردند (قطبی اهری، ۸۱)
۴. ⇐ سپردن‏۳.
ق۷. بازگشت سوی شاگردان خود و بدیشان گفت هر چیزی از پدر به من سپارده شد و کسی نمی‌داند پسر کیست به‌جز پدر تنها و پدر چیست مگر پسر تنها و پسر ازبرای هرک خواهد آشکارا کند (دیاتسّارون، ۲۱۴)
۵. ⇐ سپردن‏۱۰.
ق۷. آنگه عیسی این دوانزده خود را رسولان کرد و ... ایشان را سپارد تا به ملکوت خدا خبر دهند و دردها خوش کنند (دیاتسّارون، ۲۰۲)
۶. ⇐ سپردن‏۴.
ق۷. چون مریم مادر او ازبرای یوسف به حلالی بدو سپارده بودند، زودتر از آنک بدو رسد پیدا شد که آبستن شده‌است از جان پاک (دیاتسّارون، ۱۶)
۷. ⇐ سپردن‏۱.
ق۹. مَلِک داراب و مادرش گهرتاج شب‌وروز گریانند و این گناه را از طرف من می‌گیرند که چرا از حال او غافل شدی که من فیروزشاه و فرخ‌زاد را به تو سپارده‌ام (بیغمی، ۱‏/۱۸۹‏) ║ ق۱۳. هر اوقات دماغ و فراغی داری حرفی دو به خط شریف نگاشته، سر آن را محکم مهر نموده، بده به ملّا علی اردستانی یا هرکه خاطرجمع‌تر است در منزل سرکار کل عزیز خان به دست علی نام آدمش بسپارد ... به من خواهد رسید (یغما، ۲‏/۱۵۰‏)

معنی سپاردن | فرهنگ جامع زبان فارسی