فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

سلاح‌ورزی

وضعیت: «در حال ویراستاری»
سلاح‌ورزی ‎selâhvarzi‎
(اسم) استفادۀ ماهرانه از سلاح.
ق۸. به یک‌بارگی مردم سپاهی رسوم سلاح‌ورزی فراموش کردند و به عهد دولت او تیغ‌های کشیده با نیام رفتند و غبار و نقار محن منطفی شد (ابوالقاسم کاشانی۱، ۲۲۹) ║ #لیث روگربچه‌ای سیستانی بود. چون در خود نخوتی می‌دید به روگری ملتفت نشد، به سلاح‌ورزی و عیّاری و راه‌زنی افتاد (حمدالله مستوفی۲، ۳۷۰) ║ ق۹. معلّم سلاح‌ورزی و سواری ملازمش سازند تا سلاح‌داری و سواری بیاموزد، و خطّ و شنا کردنش بیاموزد (شجاع، ۲۲۸)

معنی سلاح‌ورزی | فرهنگ جامع زبان فارسی