رشن

وضعیت: «تأییدشده»
رشن ‎rašn, rešn‎ [گونۀ دیگرِ ارش۱]
۱. ← ارش۱‏۲.
ق۵. اسلةٌ: سر زبان و سر رشن و سر نیزه (ادیب نطنزی۱، ۱۲۷) ║ ق۶. الرواهش: رگ‌ها بیرونِ رشنِ دست (کرمینی۱، ۱‏/۲۴۲‏) ║ الغیل: ساعد غیل: رِشْنِ فربه (کرمینی۱، ۱‏/۴۹۸‏)
۲. ← ارش۱‏۱.
ق۶. الذراع: رَشن، و ساق دست، و داغی که بر دست شتور نهند (کرمینی۱، ۱‏/۲۲۶‏)
رشن کردن
← به رش کردن.
ق۸. ذرعها: رشن کردن (قرآن ۹۱: فرهنگنامۀ قرآنی، ۲‏/۷۴۸‏)