وضعیت: «در حال ویراستاری»
سلاحپوشی selâhpuši [فعل همایند: کردن]
(اسم) مسلح شدن.
ق۶. زاهد که کند سلاحپوشی/ سیلی خورد از زیادهکوشی (نظامی۴، ۸۰) ║ ۱۳۸۰ش. در اشعار تعزیه، خصوصاً بههنگام سلاحپوشی و رجزخوانی، لغت ابلق در موارد متعدد به کار رفتهاست (شهیدی، ۴۲۸)