فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

سپیدبا

وضعیت: «تأییدشده»
سپیدبا ‎sepidbâ‎
← سفیدبا.
ق۴. باز چُن از آب‌زن بیرون آید روغنِ شبت یا روغنِ خیری به خویش‌تن اندرمالد، و باز نگاه دارد تا خویش‌تن را بشوید پاک تا روغن مسامِ ورا نبندد، و غذا سپیدبا خورَد (اخوینی، ۶۵۰) ║ ق۵. مختار است آلات قی کردن، ازپسِ ریاضت و گرماوه و آلات قی، سکنگبین بزوری و ماهی شور با خردل و سپیدبا و خربزه از پسِ غذاها که یاد کرده‌ شد (تقویم الصحه، ۱۳۱) ║ ق۶. گل ارمنی و صبر و مر را اندر آب بگدازد و بر زهارش بمالد و غذا، ماش‌با یا سپیدبا خورد که در وی بادام پخته باشند (تفلیسی۶، ۶۸۳) ║ ق۷. سکنگبین تناول کن و آبیِ خوش بِمَک و سپیدبا بخور (مؤیّد خوارزمی، ۳‏/۱۹۹‏) ║ ق۸. العَکیسه: سپید‌با (زنجی، ۱‏/۲۲۴‏) ║ ق۹. الاِسفیدباج: سپیدبا (دهار، ۱‏/۳۹‏)

معنی سپیدبا | فرهنگ جامع زبان فارسی