فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

مستکره

وضعیت: «در حال تأیید»
مستکره ‎mostakreh‎
(صفت) (کسی) که چیزی یا امری را ناخوش و ناپسند می‌داند و از آن دوری می‌کند.
ق۱۳. خداوند از مذبحِ خود متنفر شده از مقام مقدّس خود مستکره گردید دیوارهای قصرهایش را به‌ دست دشمن تفویض نمود (فاضل همدانی۱، ۱۴۲۵)

معنی مستکره | فرهنگ جامع زبان فارسی