فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابن‌المثکل

وضعیت: «تأییدشده»
ابن‌المثکل ‎ebnolmoskal‎ [<از عربی ابن‌المُثْکَلَة>]
(اسم) کسی که مادرش به هنگام زادن او مرده است.
ق۵. مادر یوسف، راحیل، اندر وقت نفاس بنیامین بمرد و ازبهر آن او را بنیامین نام کردند، یعنی ابن‌المثکل (اسفراینی، ۳‏/۱۱۲۳‏) ║ ق۶. یوسف... بنیامین را با خود گرفت... گفت:ابن ‌یامین چه باشد؟ گفت: ابن‌المثکل، پسر مرد مصیبت‌رسیده... چون من بزادم، مادرم باپیش خدای شد (ابوالفتوح، ۱۱‏/۱۱۵‏)

معنی ابن‌المثکل | فرهنگ جامع زبان فارسی