فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

دین

وضعیت: «در حال اصلاحات ویراستاری»
دین۲ ‎din‎
(اسم) قضاوت و داوری.
ق۵. فکندم یکی تخم اندر زمین/ که بارش فراق است تا یوم دین (یوسف و زلیخا، ۱۰۴) ║ ق۶. به‌زیرِ سایة عدل معزّ دین خدای/ قبول حشمت تو تا به یومِ دین دارد (امیر معزی، ۱۸۳) ║ ق۷. زابتدایِ کار آخر را ببین/ تا نباشی تو پشیمان یومِ دین (مولوی۲، ۲‏/۹۳‏) ║ ق۸. مولانا... اکنون قیاس کن که آن محسن مفضل مطلق ما چه‌ها خواهد کردن در یوم دین (افلاکی، ۱‏/۵۲۸‏) ║ ق۹. به شرع مردم اسلام را تویی یاور/ که باد یاور تو روز دین پیمبر شرع (بدر شیروانی، ۳۲۵) ║ ق۱۰. آن‌زمانی که یومِ دین باشد/ پرسش ما و آن‌واین باشد ـ حضرت کردگار بی‌هم‌تا/ آشکارا شود به پرسش ما {عمرانی، ق۱۰} (اشعار یهودیان، ۲۴۲) ║ ق۱۳. ای خداوند مبین/ مالکی بر یوم دین (تعزیه، ۱‏/۳۵۰‏)
ترکیبات: یومِ دین

معنی دین | فرهنگ جامع زبان فارسی