فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

سوار

وضعیت: «در دست پیشه و صنعت»
سوار ‎؟‎

ق۱۴. سوارنیم بر وزن کنارگیر تیرهایی است که برای عرشه‌ای که آن را نیم گویند نصب می‌نمایند (سدیدالسلطنه کبابی، ۲۳۸) ║ سوار مدگلی بر وزن (سفید است) چوب کلفتی است که در وسط کشتی وصل به دگل نصب کنند برای تکیه‌گاه دگل (سدیدالسلطنه کبابی، ۲۳۸) ║ سطحه بر وزن لطمه سقف کشتی است که بر مشای و سوار قرار گرفته و در زیر آن خن است که محل بارگیری کشتی و روی آن جایگاه مقیمین کشتی است (سدیدالسلطنه کبابی، ۲۳۸)

معنی سوار | فرهنگ جامع زبان فارسی