فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

زلفی

وضعیت: «در دست پیشه و صنعت»
زلفی ‎zolfi‎ [گونۀ دیگرِ زرفین]
⇐ زرفین.
۱۳۰۷ش. این آخوند تیشه و اسکنه زیر عبا پنهان داشت،... چسبیده به قفل و رواق حرم، اسکنه را به زلفی انداخته با تیشه می‌کوبید که قفل را بشکند (آقا نجفی، ۵۹۹) ║ ۱۳۲۰ش. اگر واقعاً پاسوختة کسی شده‌ای، زود بگو ببینم ناقة دل را درجلوی خیمة کدام لیلایی فرودآورده‌ای و جنونی کدام زنجیرِ زلفی خیمه به صحرای دلت زده‌است (جمالزاده۲، ۴۸) ║ ۱۳۵۳ش. هروقت خانه خلوت می‌شد مارو مال من بود. خودش راهش را بلد بود. زنجیر در را به زلفی می‌انداخت و می‌آمد (دولت‌آبادی۷، ۶۳) ║ ۱۳۶۶ش. عصمت لرزید. کریم آقا پرید توی صندوق‌خانه و پشت رختختواب‌ها قوز کرد. از بیرون، از جایی دور، صدای تیر و تفنگ می‌آمد و صدای درهم زن‌ها و مردها. در صندوق‌خانه را محکم بستیم و زلفی آن را انداختیم. ماندیم چکار کنیم. {الهی} (میرصادقی۱۲، ۱۵۷)

معنی زلفی | فرهنگ جامع زبان فارسی