فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

مغفرة

وضعیت: «در حال تأیید»
مغفرة ‎maqferat‎ [املای دیگرِ مغفرت]
⇐ مغفرت.
ق۵. ایشانند که وریشانست مغفرة از خداوندشان و رحمتی و ایشانند که ایشان راه‌یافتگانند (قرآن ری، ۲۳) ║ ق۷. تو دانی که خلعت رحمت و مغفرة، بیش از این مملکتِ فانی است؛ ایشان در دریوزهٔ دعا و التماسِ مغفرة تنهاروی نکردند، بلکه چنان خواستند که با دوستان بر یک خوان مهمان شوند (ابویعقوب تبریزی، ۳۴۵) ║ ق۹. به سبب تقریر احوال ایشان به آثار رحمت و مغفرة الهی امیدوارم (اسفزاری، ۱‏/۲۹۲‏)

معنی مغفرة | فرهنگ جامع زبان فارسی