فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ستوده‌سیر

وضعیت: «در حال تأیید»
ستوده‌سیر ‎sotudesiyar‎
← ستوده‌خصال.
ق۵. ایا ستوده‌سیر مهتری، که نور خرد/ همی ز نور تو آموخت اختیار سیر (ازرقی، ۲۲) ║ ق۶. آن ستوده‌سِیَر است او که به‌ هنگامِ صفت/ نقش‌بند خط ارباب سخن شد سِیَرش (سنایی۱، ۳۳۱) ║ ق۷. خدیو مُلک سلیمان شه ستوده‌سیَر/ که از یسار چو کان خلق را توانگر کرد (همگر، ۲۲۷) ║ ق۹. بانگ برداشت آن ستوده‌سیر/ که فدا می‌کنم دو دانگ دگر - باز این ذکر را اعاده کنید/ شورش و وجد من زیاده کنید (جامی۳، ۱‏/۲۵۴‏) ║ ق۱۰. بعداز فراغ از زیارت حرمین در ملازمت پدر ستوده‌سیر متوجه اقصی گردیده به زیارت انبیا عظام علیهم‌ السلم مستعد گردیدند (جهان‌گشای خاقان، ۳۴) ║ ق۱۱. آن دستور ستوده‌سیَر خلف‌ صدق مرحوم مَلِک‌ بهرام است (اسکندر بیک، ۲‏/۱۱۸۲‏) ║ ق۱۳. پادشا‌زادۀ عادل عضد دولت‌ و دین/ که پسندیده‌خصال است و ستوده‌سیر است (سروش اصفهانی: آرین‌پور۱، ۱‏/۱۸۴‏) ║ ق۱۴. برای میمنت و مفاخرت دختر ستوده‌سیر خود را در سلک ازدواج جناب سلطان حیدر درآورد (حسن فسایی، ۱‏/۳۶۴‏)

معنی ستوده‌سیر | فرهنگ جامع زبان فارسی