فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

نام‌وناموس

وضعیت: «در حال ویراستاری»
نام‌وناموس ‎nâmonâmus‎ [صورت مشابه: ناموس‌ونام]
← نام‌وننگ‏۱.
ق۶. پیوسته ز زهد و زرق و سالوس / در کبر و ریا و نام و ناموس (بردسیری، ۱۲) ║ ق۷. عقل در بند نام و ناموس است / عشق با ننگ و عار مأنوس است (سلطان ولد، ۲۳۸) ║ ق۸. به نام و ناموس در جنگ مردن به از عار و شماتت دشمن (رشیدالدین فضل​الله۱۳، ۲‏/۱۰۸۵‏) ║ ق۹. صاحب خرقه باید که رشتۀ تعلق از جمیع علایق پاره کند و لباس نام و ناموس و زینت و رعنایی را منخرق سازد تا او را پوشیدن خرقه زیبد (کاشفی۲، ۱۵۲) ║ ق۱۰. بر ری عالم‌آرای مخفی و محجوب نماند که تا غایت به نام و ناموس زیسته‌ام و هرگز بر احوال خود به بی‌آبرویی ننگریسته‌ام (واصفی، ۲‏/۱۱۷‏) ║ ای محرم راز نهان در پند من مگشا زبان / کز نام و ناموس جهان دارد هلالی عارها (هلالی، ۱۵) ║ ق۱۱. پهلو از محاربۀ آن گروه خالی کردن و این مسامحه نمودن لایق دولت قاهره و نام‌ و ناموس قزلباش نیست (اسکندر بیک، ۳‏/۱۵۲۱‏) ║ ق۱۳. دست و خامه بر آن شد که از او به نکوهش و دشنام یاد آورده و خاک نام و ناموسش بی‌ هیچ دریغ و افسوس بر باد دهد (یغما، ۲‏/۱۵۶‏) ║ ق۱۴. زمانی که قفقاز را روس برد / ز ایرانیان نام‌ و ناموس برد (ادیب‌الممالک، ۲‏/۶۸۳‏) ║ ۱۳۳۳ش. یکی می‌گفت زن مال و مکنت را بیش‌ از همه‌چیز دوست دارد دیگری می‌گفت نام و ناموس را (مینوی۱، ۱۰۴)

معنی نام‌وناموس | فرهنگ جامع زبان فارسی