فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

ابیشه

وضعیت: «تأییدشده»
ابیشه ‎abiše‎
(صفت) جاسوس.
ق۴. در کوی تو ابیشه همی‌گردم ای نگار/ ‌دزدیده تا مگرت ببینم به بام بر (شهید بلخی: اسدی۲، ۴۷۹) ║ ق۵. ابیشه: جاسوس بود (اسدی۲، ۴۷۹)

معنی ابیشه | فرهنگ جامع زبان فارسی