فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

اتعاب

وضعیت: «تأییدشده»
اتعاب ‎at’âb‎ [جمعِ تعب؛ <عربی>]
(اسم) رنج‌ها؛ سختی‌ها.
ق۱۴. آن‌ها را به‌واسطۀ عدم ادراک و شعور حسِ ادراک آلام و اتعاب نیست (روحی، ۱۲۷) ║ عن‌قریب در روی همین زمین خلود و بقای دائمی پدید خواهد آمد ... به‌واسطۀ عدم ورود احزان و اتعاب بر نفوس (روحی، ۲۳۹)

معنی اتعاب | فرهنگ جامع زبان فارسی