وضعیت: «تأییدشده»
اتحادوحلول ettehâdoholul نیز: ettehâdvaholul [<عربی؛ عطف فارسی در تلفظ جایگزین واو عطف عربی شده است.>]
(اسم) در باور برخی از فرقه‌های تصوف و گروه‌های مذهبی یکی شدن خالق و مخلوق که دربارۀ کیفیت آن نظرهای مختلفی وجود داشته‌است؛ نیز: اتحاد و حلول.
ق۸. چون ورا درنیافتند عقول / می‌زنند دم ز اتحاد و حلول (محمود شبستری: حافظ حسین، ۱/۵۳) ║ ق۹. و اندر آن آینه به چشم شهود / خالی از وهم اتحاد و حلول (جامی۱، ۱/۱۴۷) ║ ق۱۰. آمرزش نمی‌خواهند از او به اعتقاد توحید و تنزیه از اتحاد و حلول بعد از تقریر توحید و تهدید بر اشتراک (فتح‌الله کاشانی: منهج الصادقین، ۳/۲۹۷) ║ ق۱۳. ددان زنندم تهمت به اتحاد و حلول / نعوذبالله ازین زشت‌شیمت و دیدن (صفای اصفهانی، ۹۱) ║ ۱۳۳۱ش. نتیجۀ تصوف ما ... فناء‌فی‌الله و محو و تجرید و بالاتر از همه اتحاد و حلول است (سعید نفیسی: فرهنگ نو، ش۵/۳۶) ║ ۱۳۶۳ش. بعضی صوفیان ... خلق را با خالق در بعضی از مراحل متحد می‌شمرند و دم از اتحاد و حلول می‌زنند (ناصر مکارم شیرازی: نور علم، ش۳/۴۸)