فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

تیزقلم

وضعیت: «در دست پیشه و صنعت»
تیزقلم ‎tizqalam‎
← تندنویس‏۲.
ق۶. چون به بساط دوم رسید پیری را دید: نکوعبارت، چابکدست، تیزقلم، شیرین‌خط، که از یک تأثیر او در گیتی دبیران بسیار خاستندی فامّا منافقی بود که لاتسئل! با نیک نیک بودی، و با بد بد. لاجرم چون درون و بیرون ... بود، هر دو ماهش یک بار به دوزخ فرستادندی (نجم دایه۲، ۹۸) ║ ق۸. اگر تیزذهنی که آهسته نویسد کتابت‌کند زیادت از آن بنویسد که تیزقلمی... زود نویسد (رشید‌الدین فضل‌الله۸، ۱‏/۶۴‏) ║ ق۹. درحال دبیر تیزقلم و منشی تیزفهم بنشاندند و مکتوبی چنانک طیطوس حکیم گفت [نبشتند] (بیغمی، ۲‏/۴۸۹‏) ║ ق۱۳. امیرانِ صاحبِ ‌طبل و علم و منشیانِ تیزقلم برزبرِ صندلی‌ها آرام گرفته‌اند (نقیب‌الممالک، ۹۱) ║ ۱۳۷۰ش. تیزقلم: در عرف کاتبان، به کاتبی گفته می‌شده که تندنویس باشد و باسرعت کتابت کند؛ جَلدنویس (مایل هروی، ۶۰۴)

معنی تیزقلم | فرهنگ جامع زبان فارسی