فرهنگ جامع زبان فارسیفرهنگستان زبان و ادب فارسی

سپوزکار

وضعیت: «تأییدشده»
سپوزکار ‎sepuzkâr, so-‎
(صفت) (درمورد کسی) که در کارها درنگ و تأخیر می‌کند و آن‌ها را به تعویق می‌اندازد ؛ اسپوزکار.
ق۴. هرکه باشد سپوزکار به دهر / نوش در کام او بوَد چون زهر (ابوشکور بلخی: سروری، ۲‏/۷۴۲‏)

معنی سپوزکار | فرهنگ جامع زبان فارسی