وضعیت: «در حال ویراستاری»
مسکونیت maskuniy(y)at
(اسم) (پیشنهاد حذف) مسکونی بودن.
ق۱۳. صبح سه‌شنبه، ۷ محرم از کاشان بیرون شدیم. بعداز هفت ساعت رسیدیم به سد قهرود که در شش‌فرسخی کاشان است. در آنجا پیاده شده سد را اندازه گرفتیم طول ۳۶ ذرع، عرض ۲۰ ذرع، ارتفاع ۲۳ ذرع. بنای محکمی است و چاهی مارپیچ‌وار به‌عکس مناره در ثخن ۱ سد ساخته‌اند. محض گشودن و بستن دریچه و به فاصلۀ یک فرسخ و نیم قبل‌از سد رباط معتبری ساخته‌اند معروف به کبرآباد، دراول تنگه کوه که سابقاً آبادی بوده و حال مسکون نیست. به مبلغ یک‌هزار تومان آنجا تعمیر می‌شود و قابل آبادی و مسکونیت است، محض اعتبار و امنیت راه. خلاصه مدت یک ساعت و نیم دیگر از سر سد رفتیم تا وارد قریۀ قهرود شدیم، شب چهارشنبه ۸ محرم در چاپارخانه برف سختی در قهرود بارید (نجم‌الملک، ۷) ║ روز دوشنبه، دهم ربیع‌الاول از خرم‌آباد بیرون رفتیم و چون از آنجا تا دزفول هیچ آبادی نیست تمام مایحتاج سفر را حتی کاه و جو از خرم‌آباد حمل نمودیم راه الوار و بختیاری هر دو خرابست، نه آبادی دارد و نه مسکونیت ثابت و نه از مایحتاج زندگانی و سفر چیزی به‌دست می‌آید و نه جاده درستی دارد، همه‌جا خراب و غیرمسکون و مادام‌که این دو راه ساخته و آبادی نشده باشد خوزستان را نمی‌توان جزو ایران شمرد مُلکی است جداً و اسماً متعلق به ایران. مضمون این رباعی مناسب با حالت کنونی خوزستان دارد (نجم‌الملک، ۱۸)