وضعیت: «در حال ویراستاری»
سقاط seqât
(اسم) جمع سقط saqat.
ق۵. مزدک... دینِ‌مزدکی آورد، و قوم از سقاط مردمان بدو بگروستند (گردیزی، ۲۹) ║ ق۶. این سقاط و رذال که گِرد تو می‌گردند و بوی پشم میش از ایشان می‌دمد ازآن که لباس صوف دارند، ایشان را از نزدیک خود بران (میبدی، ۵/۵۹۳) ║ ق۸. از سقاط زمان دون و نفایۀ ایّام وارون سفله‌ای بی‌دین و سزای لعنت و نفرین صاحب‌جاه باتمکین و ایناق امین مکین شده‌است (منشی کرمانی۱، ۹۹)