وضعیت: «در حال تأیید»
مستکشف mostakšef
(صفت) (کسی) که خواستار معلوم شدن امری مبهم است و دربارۀ آن پرسش می‌کند.
ق۷. به انوار سنّت و آثار مساعی پدر مقتدی و مهتدی بود و بر بحث از علوم نظر و جدل مواظب، و از عقاید اهل سنّت و مذاهب اصحابِ بدعت، مستکشف و متفحّص (جرفادقانی، ۳۶۹) ║ آن طبیب به نزدیک بیمار رفت و به بحث و تفتیش از موجب آن مضرّت مستکشف، و از احوال آن جوان در صحت و سقم مستوصف شد (دهستانی، ۲/۱۰۰۹) ║ ق۱۲. خود از دولت‌خانۀ محترم با کمال استیلای همّ و غم برآمده با دل و زبان از غضب چون آتش سوزان، مستفسر و مستکشف سبب آن آه و فغان ... گشتند (محمدابراهیم نصیری، ۷۰)