سمبه

وضعیت: «در دست پیشه و صنعت»
سمبه ‎sonbe,som-‎ [املای دیگرِ سنبه]
⇐ سنبه.
ق۱۴. یک غلام شاهی مسمی به ملاشنبه که مؤذن عمارت بود، صبح و عصر ده سیر باروت در میان دامن خود می‌ریخت و قدری هم از بازار و کوچه و فضای گمرک، پشم و جوال کهنه که اعراب گونی می‌گویند جمع می‌کرد؛ یک چوب را هم که عوض سمبه، سرش تخته میخ زده بود، می‌آورد (نظام‌السلطنه مافی، ۱‏/۳۲۹‏) ║ ۱۳۰۹ش. یکی کیسۀ باروت را در دهن توپ می‌گذارد، دیگری سمبه به‌روی باروت می‌گذارد که باروت به ته توپ برسد (نواب رضوی، ۱‏/۵۱۹‏) ║ ۱۳۴۳ش. قلم پایش دردناک بود، یاد این واقعه مثل سمبه به قلم پایش نشسته‌ بود (رادی۱، ۸۰) ║ ۱۳۷۷ش. تفنگ و خورجینش را از شانه برداشت، کهنه و سمبه و شیشهٔ روغن تفنگ را از آن تو درآورد (شاملو۱، ۴‏/۱۹۵۹‏)